Senin, 04 Juli 2011

Baganal Awak

baisukan pina manggasing di parumahan
babukahan kahulu kahilir wan kakawanan
kada ma'asi pandiran urang tuha
tahu tahu bulik awak pina lingsak imbah tajuramba
imbah ba ajakan lawan kakawanan
di hukum akan oleh nang pina taganal ganal sudah awak damini
siang manggantang maulah awak pina babau
paluh titikan imbah mahangkut banih matan pahumaan
betangkal awak imbah manungkih galah
bahirang awak marga bajamur haja gawian
digawi barataan gasan maisi padaringan hari sudah kamarian
sadang suadah badudukan dipelataran
manginum napa haja nang di hadapan
mangutil tunggal dikitan wadai kalamben
mahadang hari kadap
pas mata kada kawa lagi manjanak ================================================== pagi hari asik bermain didepan rumah
berlarian dengan kaki mungil dengan teman sejawat
tak lagi di hiraukan tutur nasehat orang tua
begitu pulang badan penuh luka setelah terjatuh
setelah bermain dengan pertemanan
di permainakan oleh yang lebih besar badan sudah mulai membesar
siang yang terik membuat badan mulai beraroma
titik keringat setelah mengangkat gabah dari sawah
badan penuh otot setelah membelah kayu
badan mulai menghitam setelah berjemur
apapun dikerjakan untuk sesuap nasi hari sudah petang
sudah waktunya duduk santai dedepan teras
meminum apa pun yang telah disajikan
sedikit demi sedikit melahap kue bolu
menanti malam tiba
waktu mata tak lagi bisa melihat

Anak Kambar

Ada 4 calun abah (Julak Ijak,
Amang Ayat, Amang Adum,
lawan Amang Kinoy) lagi
manunggui bini masing-
masing nang handak baranak
di ruang barsalin Rumah sakit. Lalu keluar suster mambari
salamat lawan Julak Ijak,
“Selamat, anak Bapak
kembar!” Dijawab oleh si Julak, “Oh,
kabalujuran unda bagawi di PT
Kacana Dua Kelinci!” Imbahtu lawan Amang Ayat,
“Selamat !!! Anak Bapak
kembar 3!” “Oh kada heran unda, unda
bagawi di PT.Tiga Roda!” Lawan Amang Adum pulang,
“Slamat!!! Anak Bapak
kembar 7!” “Alhamdulillah, Wah, nintu
pasti berkahnya unda bagawi
di PT. Bintang Toedjoeh!” Baluman diucapkan salamat,
Amang Kinoy rabah bakajut,
pingsan, kada kawa
mambayang akan jumlah
anaknya, sualnya Amang ne
anggota DENSUS 88.

Minggu, 03 Juli 2011

sikat gigi

Busu wan Acil Atul ngini
pangantin hanyar, buhannya
sudah manjalani malam
partama. Pas malam
kaduanya, bakajutan Acil Atul
sakit gigi rahatan tangah malam, wan manggaraung
manangis, “Saaaakiiit,
sssssaakiit Kanda’ae!” Lalu laki sidin mamadahi nang
bini, “Jangan nangis
Dinda’ae, kena kadangaran
abah labar am mun sidin
bangun!” (Pas jua kamar
mintuha di higa). Sakalinya Acil Atul ni
batambah nyaring manangis,
dipadahi Busu pulang,
“Sudah gen Dinda’ae,
jangan tapi hamuk kakaya
ngitu manangis, tahani haja dahulu, isuk hanyar dicabut!” Mandangar pina galu di kamar
subalah, tabangun nang
mintuha, kada banyak pikir
lagi sidin langsung ha
maninjak lawang kamar Busu
wan Acil Atul wan bakuciak ha pulang sidin, sampai takajut
Busu wan Acil Atul
mandangarnya. “Mati anak unda mun nyawa
hanyar isuk mancabutnya,
cabut kada wahini, mun kada
unda bunuh nyawa!” Sindam Busu mandangar ujar
mintuha kaya itu tadi sambil
manggatar Busu kada wani
kaluar pada kalambu. Asa
panasaran nang mintuha
langsung manyingkai ka kalambu Busu wan Acil Atul.
Takajut nang mintuha malihat
Acil Atul baduduk sambil
manjapai ka pipi wan Busu
umpat jua maurut kapala nang
bini, sambil supan mintuha batakun wan buhannya badua. “Napa nang handak dicabut
isuk, Nak?” “Ngini nah bah, gigi Atul
sakit jar, handak minta cabut
akan malam ini, mana ada
duktur atawa mantri jam saini
buka makanya ulun mamadahi
inya tahan satumat sampai isuk hanyar dicabut,” jar
Busu mangisahakan. “Ouwhh.. damintu kah
kisahnya, unda kira nyawa lagi
bakudaan isuk hanyar
mancabutnya, amun kaya itu
ayuha nak lah abah handak
guring lagi,” jar nang mintuha sambil kaluar kamar
kasusupanan.

Batangnya Ka'ae

Takisah di kampung Sambang
Lihum ni, kanapakah dua hari
ni harinya pina panas banar,
Acil Inur bilang kada
katanganan ma’ulahakan
banyu tih is. Matan jauh kalihatan Imis nang siang tu
handak manuju ka warung Acil
Inur. “Kaaa…!!! Ka sini satumat!”
ujar Adah Sintal. Maka tinggal
babarapa mitir ja lagi Imis ni
sampai di warung Acil Inur.
Mandangar dikiyaw Adah,
hancap’ai Imis ni mandatangi. “Ae, kada biasanya Adah
mangiyaw, napa kah nang
handak dipandir’akan lah,
mudahan’ai bapadah (ulun
sayang pian ka’ai),” ujar
Imis bapandir dalam hati surangan, maka muha sambil
takarinyum ha pulang. “Napa ding mangiyaw Aa,”
ujar Imis tabal ha muha
manyambat “Aa..” “Anu ka’ai pian bisa
lah….” “Bisa banar ding’ai,” ujar
Imis nih, padahal balum tahu
lagi napa nang digawi. “Pian ni ulun balum tuntung
lagi bapandir dipagat-pagat
dah, mau pang ulun suruh
mamandi’i kambing abah,
anu ka’ai bisa lah pian
mamutik’akan buah nyiur di balakang rumah ulun tuh. Hari
panas kaya ngini nih pas banar
pang nginum is nyiur, pa lagi
badua’an wan pian,” ujar
Adah nih sambil ma’ambung
Imis. Singkat kisah dingsanaklah,
baju dilapas, babaju singlit ja
lagi, salawar panjang di lapas,
tatinggal salawar kadut
galapung ja lagi nang dipakai
Imis nih, sakira tanyaman jua tuh sadikit manaiki puhun
nyuir tadi. “Bagigimit ka’ai, kada usah
badadas gin!” ujar Adah. “Tanang haja pian ding’ai,
sual naik-manaiki ni kaka pang
dah nang paharatnya di
kampung kita ni,” ujar Imis
(hehee cakah Mis’ai) Hhhaap…!!! BRAAKKK…!!!
naik’ai Imis nih, pina
samangat banar nih kisahnya,
kada tahu pada balahan
salawar rabit, maka takana
kada basimpak ha pulang (labar’am..xixixi) maka
sasain bagarak ka atas, sasain
baganal rabitnya. Adah nang di bawah ni, pas
ta’itihi salawar Imis nang
rabit tadi, balalu’ai baucap
Adah ni, “Kaaa…!!
Kalihatan….!!!” ujar Adah
bakuciak. “Hi’ih, parak’ai kalihatan
dah buah nyiurnya nah,
tanang ja pian ding’ai,” jar
Imis. Brakk..!! Baganal rabitnya.
“Nah kalihatan batangnya
ka’ai,” ujar Adah nih. “Hi’ih, ni pang nah lagi
diragap batangnya,” ujar
Imis nang balum sadar lagi
pada salawarnya rabit. “Uma’aiii, biginya 2 buting
kalihatan ka’ai..??” ujar
Adah. “Aii dua bigi ja kah nang di
putik?” ujar Imis nang sudah
sampai di atas, tinggal hadap
mamutik ja lagi. Ngarannya di atas puhun,
angin tarasa banar
darasnya,”Aii..asa dingin
b*rit, napa nih?” jar Imis
sambil mahahar ka b*rit.
Babaya imbah manjapai, sakalinya sing luasan rabitnya,
napada mandusur turun kada
jadi mamutik nyiur nang dua
bigi tadi. Sampai di bawah
diam saribu basa jar urang
tuh, mana muha habang ha pulang, bijinya pang lingsak
bakas turun mandusur tadi.
heheee… CERITA INI HANYA FIKTIF
BELAKA, MOHON MA’AF
APABILA ADA KESAMAAN
NAMA TOKOH DAN TEMPAT,
MUNGKIN HANYA KEBETULAN
SAJA,

kisah mintuha bini

Takesah Aluh Karamunting nang baminantu
3 ikung, ngarannya Ijun, Busu,
wan Utuh Hirman. Acil Enor ne
sugih banar tapi netel alias
cariwit banar urangnya. Balalu
kapikiran handak mauji minantu nang batiga nginih.
Kayapa ganalnya kasih sayang
wan mintuha? Singkat kisah, singkat tali
salawar, nang mintuha ne
mambawai minantunya Ijun
bakalotok ka Sungai Barito, jer
handak ka Pulau Kambang jer.
Rahatan di tangah sungai, nang mintuha ne pura-pura
gugur betajun ka sungai. Kada
bapikir panjang lagi, langsung
minantunya si Ijun betajun
juwa ka sungai manulungi
sidin. Isuk arinya rahatan Ijun kaluar rumah, takajut malihat
mutur TOYOTA KIJANG INNOVA
baparkiran di muhara rumah.
Imbah dibuka lawangnya, ada
sacarik karatas batulisan,
“Hadiah Matan Mintuha Bini.” Langsung himung si
Ijun, lalu mangisahakan wan
Busu. Isuknya pulang kana giliran si
Busu dibawai ka batang
banyu. Nang mintuha turun
badahulu ka pinggir sungai.
Rahatan Busu turun juwa,
nang mintuha ne pura-pura tadingsir langsung tacabur ka
banyu. Kada banyak pikir lagi,
langsung Busu manulungi
marga tahu sudah kisahnya
matan si Ijun. “Uma ae, tarimakasih banyak
Nak lah, kasiannya dumpit
wan hapi ikam basah marga
manulungi aku,” jer nang
mintuha. “Kada papa ma ae, daripada
pian lamas tinggalam, baik
hapi wan dumpit ulun nang
basah,” jer Busu meambil
hati nang mintuha. Isuk arinya juwa, rahatan Busu
mambuka lawang, takajut inya
malihat TOYOTA ALTIS
beparkiran di muhara rumah.
Lalu si Busu mambuka
lawangnya, ada tulisan di karatas sacarik, “Hadiah ini
matan mintuha bini.” Liwar
tu pang himungnya Busu.
Lawas banar sudah handak
beisi mutur. “Ampih dah aku
makai DATSUN buruk nginih,” jer Busu sambil melihati mutur
datsun nang biasa dipakainya
gasan beangkut tanah. Isuk arinya pulang giliran si
Utuh Hirman nang dibawai ka
pinggir sungai Kuin. Sidin
mambawai ka Pasar Terapung.
Rahatan di tangah sungai pas
ada umbak ganal, pura-pura sidin ne becabur. Tapi si Utuh
Hirman ne bediam haja kada
handak menolongi, malahan
beucap, “Rasakan pian, aur
ulun ha disalahkan tarus.”
Langsung Utuh Hirman ne mamutar jukung babulik ka
wadah asal. Isuk arinya juwa rahatan Utuh
Hirman basiap-siap handak ka
rumah mintuha handak acara
panguburan, datang mutur
MERCEDES BENZ SERI S CLASS
500 nang paling hanyar, lalu nang tukang atar manjulung
karatas nang batulisan, “Ne
Hadiah Matan MINTUHA LAKI,
TARIMA KASIH, Susunyian ha
kita lagi.”

Ujai tulak saruan pangantinan

Ujai ne diundang kawannya
bekawinan di Kapuas.
Bangaran dahulu kawannya
datang juwa waktu inya
kawin, tapaksa Ujai
mambayari hutang. Jadi tulak ae Ujai matan Hulu Sungai
basapida mutur ka Kapuas.
Rahatan di Anjir, inya handak
bekamih, napang jalannya
rusak lalu. Basinggah ae Ujai di
parak puhun kayu. Dilihatinya pina kadada urang, langsung
ae bekamih. Kada sadar pada
di balakang puhun ada
bibinian nang baistirahat
imbah datang di pahumaan.
Sadikit lagi kana sidin banyu kamihnya ne. “Uma ae, purunnya pian
bekamih parak ulun, kada tahu
disupan lalu!” jar binian ne. Takajut Ujai malihat ada
bibinian di balakang puhun,
saking takajutnya kabalujuran
si Ujai ne takantut sing
nyaringan. “Akayah ae, dasar kada tahu
disupan lalu pian ne, imbah
babarang bekamih bekantut
ha pulang,” jar bibinian ne. Pina mahabang ha muha Ujai
kasusupanan. Lalu manjawap
sakakananya, “Inya dasar
kaetu Cil ae, mun ada hujan
labat biasanya ada juwa
patirnya!” jar Ujai sambil babuat ka sapida mutur .
KABURRRRRRRRRRRRRRR.

Umpat BakirimUmpat Bakirim

Takesah pangantin nang
hanyar kawin. Buhannya
badua ne handak manikmati
nang jar urang malam
pertama juwa. Nang bini ne
urangnya pina kampungan wan panakutan banar. Inya
kada wani manggawi
bakikukan, marganya inya
suah mandangar matan Su
Enor kawannya nang
mamadahakan pada sakit banar billa hahanyaran
bakikukan, pukuknya sakit
pada urang handak baranak. Makanya pas malam partama,
nang laki ne gagal ‘belah
duren’. Malam kadua gagal
pulang, sampai samingguan
tatap haja nang laki ne kada
tarasa’i. Imbah malam barikutnya, kanapakah nang
bini ne bangun kaluar pada
kalambu. Lalu jar nang laki
betakun, “Handak ka mana
ikam ding?” “Handak ka WC, bakamih ka
ae,” jer nang bini manyahuti. “Aku bakirim lah?” jer nang
laki pulang. “Ae, kayapa caranya ka?”
jer nang bini. “Nyaman haja ding ae, cuba
ikam ka sini aku malajari!” jer
nang laki. Ahirnya kawa nang laki
manyalurakan hasrat nang
lawas tapandam di lubuk
paparutan wan lintuhut nang
paling dalam. Imbah tuntung
hanyar nang bini ka WC. Malam isuknya rahatan jam 3 an
rahatan nyanyamanannya
guring, takajut nang laki pas
nang bini manggarak. “Ka bangun, bangun,
bangun!” jer nang bini. “Kanapa ding batangah
malaman kaya ne ikam
manggarak aku, ada maling
kah?” “Kada papa ka ae, ulun
handak batakun banar ae, pian
handak bakirim kah pulang, ne
ulun handak ka WC bakamih
pulang?”